لبابلا

علماء و بزرگان ما همواره نسبت به آخرت خویش دلسوز بوده و بر تربیت معنوی فرزندان خویش مراقبت داشته اند و علی رغم مشغله های علمی، از تربیت فرزندان صالح غافل نبوده اند. از این رو اگر در سنت های ایشان دقت کنیم، همواره برای مرحله به مرحله زندگانی فرزندان خود، برنامه داشته اند، همچون امام علی(ع) که به فرزند خویش امام حسن مجتبی(ع) نامه می نویسد، یا لقمان حکیم که فرزند خویش را اندرز داده و پند می دهد.

از جمله این مراحل، رسیدن فرزند به سن بلوغ و آغاز دوران بندگی و ادب دینی است. سید بن طاووس، اولین کسی است که این روز را جشن گرفته و به فرزند خویش “محمد” هدیه عطا می کند. بذل هدیه معنوی به فرزند در آغازین روز بلوغ و تببین جایگاه و اندیشه آن، مهم ترین ایده ها و هدیه های سیدبن طاووس برای همه پدارنی است که می خواهند ایامی خاطره انگیز از دوران بلوغ، به فرزندانشان هدیه دهند:

ایده: اهداء هدیه معنوی در اولین روز رسیدن فرزند به جشن تکلیف
سید بن طاووس کتاب ” کشف المحجه لثمره المهجه” را که دست نوشته خود اوست برای فرزندش نگاشته و به او هدیه می کند. ایشان خطاب به فرزند خویش گفته است:

” اینک که خداوند بزرگ این نیک بختی را به تو عنایت کرد که در آستانۀ جشن تکلیف قرار گیری، بدان !! چون به شرف تکلیف موفق شوی، ترا بزرگ ترین روز و فرخنده ترین جشن زندگانی است، چرا که خداوند ترا به عظمت خود را هبری کرد و به طاعت خود گماشت و از آنجا که به فرموده مولای متقیان ” بهترین سخن آن است که در آن سودی باشد”لذا به حکم پدری دلسوز بهترین سخن ها را به حاصل زندگیم هدیه می نمایم.

آیۀ معرفت از کرم خداوند ناشی می شود، در کسب معرفت الهی و تکمیل آن بکوش و در تقویت آن مجاهده کن. خداوند چراغ خِرد را در وجود تو افروخت که به آموزش علوم بپردازی و در مقام تعلیم و تربیت ، فطرت خود را با اشارات قرآنی و هدایت های الهی نیرومند سازی.

همت بلند دار و بهترین ها را از خداوند بزرگ طلب کن و درجهت توانمندی خود آموختن قرآن را اصل قرار بده و در برپایی نماز و تکالیفی که به عهده توست کوشا باش. ُانس با مردم، اَدَب، بزرگواری، حقیقت جویی، وفاداری و احسان را سرمایۀ زندگی خویش قرار بده و با اندیشۀ وافر در کار ، درستکاری ، تفکر و ژرف نگری آیندۀ خویش را تضمین کن. بهترین پندی که از پدرت باید فرا گیری، پرهیزگاری در راه خداست، بکوش که دنیا را مزرعۀ آخرت خود قرار دهی و همواره “وفا دار” به احسان های خداوند باشی”.

ایده: بیان تعبیر جشن تشریف به جای جشن تکلیف
“باید شاکر باشم که تا دیروز لایق محضر الهی نبودم که خدا با من سخن بگوید؛ لایق نبودم جزو خطاب «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا» باشم، خداوند چیزی از من بخواهد، به من فرمان بدهد و من اطاعت کنم اما از امروز به حدّی رسیدم که خدای سبحان به من دستور می‌دهد. با من حرف می‌زند. مرا مخاطب قرار می‌دهد و این روز عید من است”.

از این‌روجشنی می‌گیرد، عدّه‌ای را دعوت کرده، پذیرایی می‌کند و شیرینی می‌دهد. مردم می‌پرسند چه جشنی است؟ می‌گوید: “جشن تشریف است نه تکلیف. من مشرّف شدم نه مکلّف؛ چون کُلفتی (سختی) نیست، شرافت است”.

بدون نظر

پاسخی بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

با ما در تماس باشید

توجه داشته باشید که جهت ارسال پیام به بخش‌های مورد نظر همراه با ضمیمه می‌توانید از فرم تماس با ما استفاده نمائید.


پل های ارتباطی:
۰۲۵۳۲۹۱۷۹۴۸ – ۰۳۱۵۵۵۷۱۰۹۵     
masjedideas[at]gmail[dot]com     
کانال تلگرام

ارسال کردن

کاری از "اتاق ایده پردازی فام"

با شناسه کاربری خود وارد شوید

یا    

مشخصات خود را فراموش کرده اید؟

Create Account