قدیم تر ها که خبری از فضای مجازی و مشغله های پرتراکم امروزی نبود، بچه ها قصه های زیبای زندگی را از بزرگترهای خانه و مسن ترهای محله می شنیدند، دورشان حلقه می زندند و درس زندگی می شنیدند. همیشه هر جا این آدم ها بودند یک هیئت بچه نشسته بود و قصه های انبیاء و داستان های گذشتگان را به زبان شعر می شنیدند.

سید حاصل افشار یکی از همان قدیم ترهای محله دهدشت بود که در حیاط خانه اش مسجد صاحب الزمان، بساطی داشت برای شعرها و نوحه های مذهبی، اتاقش پر بود از استکان ها و یک کتری بزرگ چای که برای همه چایی داشت. سید حاصل در همین خادم سرای کوچکش برای مسجد کارهای زیادی کرده بود که شاید از کمتر خادمی دیده می شود. قصه سیدحاصل را با هم می خوانیم:

ایده ها
خادم سرایی در مسجد
برای کسانی که بیش از سه دهه از عمرشان در شهر دهدشت می گذرد و یا آنان که در این سه دهه اخیر زاده شده اند صدای سید حاصل صدایی آشناست. شاید نوعی موسیقی همراه این صداست. پیش تر که دهدشت کوچکتر و خلوت تر بود این صدا در تمام شهر شنیده می شد حتی در حاشیه شهر موذن مسجد صاحب الزمان تقریباً معرف حضور همه بوده و هست چه اهل مسجد و چه اهالی شهر دهدشت…

مسجد خانه اول او بوده و منزل خانه دومش. تا همین چند سال قبل که مسجد برای بازسازی تخریب نشده بود، خادم سرایی داشت در این مسجد، کلبه ای باصفا که به قول بچه های تهرون هیاتی بود. یک کتری بزرگ روی یک اجاق بزرگ، یک عالمه لیوان و استکان، یک کلمن آب سرد، یک دست وسایل خواب، یک چمدان، یک پوستر نقاشی بزرگ بر دیوار مربوط به سال ۱۳۵۸ با اثری خیالی از مواجه امام با شاه تصویر شده بود.

سیدحاصل آن گونه که خودش می گوید موذن زاده است. پدرش هم اذان می گفت و از حسن اتفاق یکی از پسرانش هم موذن و هم قاری قرآن بوده که اکنون امام جمعه یکی از بخشهای توابع استان است. دهدشت که بزرگ شد مسجد صاحب الزمان هم شلوغ شد و حیات سید حاصل بدان گره خورد.

بلندگوی مسجد برای اذان و بیشتر از آن….
تا زمانی که سید حاصل افشار تنی سالم تر داشت و حضوری پر رنگ تر، او نیز از بلندگوی مسجد استفاده ای فراتر از گفتن اذان می نمود. اگر کسی پول، شناسنامه، یا کالای ارزشمندی گم می کرد، قبل از هر اقدامی از سید کمک می خواست. او نیز بانگ بر می داشت که کیفی یا مبلغی پول و کوپن گم شده است از کسانی که پیدا کرده اند خواهشمند است به مسجد تحویل دهند. یا دیگری کیفی یا پولی می یافت اگر نیاز هم می داشت ترجیح می داد تحویل سید حاصل بدهد. این بارکیفی یا مبلغی پول پیدا شده از کسانی که گم کرده اند خواهشمند است با دادن مشخصات از مسجد تحویل بگیرند.

یک جمله دیگر که سالها از بلندگوی مسجد می شنیدیم این بود بیماری در بیمارستان احتیاج مبرم به خون دارد، صاحب بیمار در مسجد می باشد، از کسانی که می توانند خون اهدا کنند خواهشمند است برای رضای خدا جان بیماری را از مرگ نجات دهند و بدین وسیله سید به حفظ جان بیماران زیادی کمک کرد.

سحرخیزان برخیزید
چاووشی یکی دیگر از فعالیتهای سیدحاصل بود. در نیمه شبهای ماه رمضان با این نوای آشنا سحرخیزان محترم به وقت سحر برخیزید / یا سحرخیزان محترم ده دقیقه به اذان صبح باقی مانده است.

هیئتی در حیاط مسجد
قبل از شکل گیری و تکثر هیات های عزاداری که امروزه در هر محله و قومی به صورت مشخص هیات عزاداری وجود دارد، سیدحاصل نوحه خوان هم بود. نوحه هم از جنس همان نوحه های خیلی قدیمی مثل فریاد یا محمد و اکثر شعر های بحر طویل. هیات او در حیاط همان مسجد بود. بشکه ای که از گچ و سنگ پر شده بود و بر بالای میله ای بر آن چند لامپ روشن بود. در وسط دسته قرار داشت هیات عزاداری مرکزی دهدشت هم بعد از آن در میدان مرکزی به عنوان اولین هیات شکل گرفت.

مسئولیت سیدحاصل افشار در مسجد متفاوت از تمام مسئولیتها بود. نوعی انتصاب که انتخاب هم چاشنی اش بود. او را هیات امناء مسجد به خادمی و موذنی نصب کرده بودند (هر چند موذنی در خانواده سید موروثی بوده است) رضایت مردم از او هم که بی شک رضای خدا را در پی داشت.

شعرهای مذهبی از بلندگوی مسجد
اگر بخواهیم یک خصوصیت را در او برجسته کنیم هوش و حافظه است. با همان سواد ابتدایی که دارد اگر بگوییم هزار بیت شعر در حافظه دارد شاید به گزافه نگفته باشیم. اشعاری با محتوای مذهبی، روایت، تاریخ اسلام، داستانهای مذهبی، نکات آموزنده و حتی شاهنامه فردوسی.

بسیار اتفاق می افتاد که در روز و شب قبل از اعیاد مذهبی، بیست دقیقه قبل از اذان بلندگو را روشن می کرد و مثلاً در مدح پیامبر(ص) اشعاری می خواند. اشعار خیلی طولانی را زمانی می خواند که از او خواسته شود یا در مجلسی و مناسبتی حضور داشته باشد. از اشعار کوتاهی که به عنوان مقدمه قبل از اذان می خواند به دو مورد که بسیار شنیده شده می توان اشاره کرد:

“مسجد ای خانه ی آباد خدا/ مسجد ای جایگه یاد خدا “

“شیطان که رانده شد به جز یک خطا نکرد/ خود را برای سجده آدم رضا نکرد
شیطان هزار مرتبه بهتر ز بی نماز/ کو سجده بر آدم و این بر خدا نکرد”.

شنیدن این اشعار و در پی آن اذان با آن صدای منحصر بفرد برای همه شهروندان خصوصاً برای کسانی که دوره پنج ساله ابتدایی را در دبستان امام خمینی(ره) درست روبروی مسجد گذرانده اند، خاطره انگیز است.

جمع آوری کمک برای مسجد
در سالهایی که دهدشت با مشکل قطعی مکرر آب مواجه بود گاهی از مردم می خواست به همراه خود کمی آب نیز به مسجد بیاورند و در تابستانها نیز گاهی درخواست می کرد هر که با خود چند قالب یخ بیاورد. گاه خود دست بکار می شد و از منازل مردم برای مسجد یخ جمع آوری می کرد.

چرا خانه خدا را خالی می گذارید؟
سید گاهی از سر عشقی که به خانه خدا (مسجد) می ورزید، از همان بلندگوی بام مسجد با زبانی ساده و صمیمی مردم را به مسجد دعوت می کرد، گاهی اندرزنامه مذهبی می خواند و گاهی پا فراتر می نهاد و تذکر می داد. در تابستان ۱۳۶۷ که ماه رمضان در فصل گرم سال واقع شده بود و آن سال سریال ژاپنی (سالهای دور ازخانه) از تلویزیون پخش می شد و چون شبی از مراسم دعای افتتاح استقبال نشد، سیدحاصل از در تذکر وارد شده و بانگ برداشت که ای مسلمانان چرا به فکر ذخیره آخرت خود نیستید؟ چرا خانه ی خدا را خالی می گذارید؟ به هر روی سخنان او همیشه از دل بر می آمد و معمولاً بر دل همه می نشست.

کار برای خدا بازنشستگی ندارد
این روزهای سید حاصل، هنوز هم با مسجد سپری می شود. با اینکه به خاطر تخریب و بازسازی مسجد صاحب الزمان، سید حاصل از مسجد رفته است اما او حالا مهمان مسجد امام صادق شهر است. جسم و جان سید پیر و رنجور شده، چند نوبت نیز در بیمارستان بستری شده، اما هیچ یک او را انگار به بازنشستگی نزدیک نکرده و نمی کند. چون معتقد است کاری که با عشق و علاقه انجام می شود و برای قرب الی الله است بازنشستگی ندارد.

بدون نظر

پاسخی بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

با ما در تماس باشید

توجه داشته باشید که جهت ارسال پیام به بخش‌های مورد نظر همراه با ضمیمه می‌توانید از فرم تماس با ما استفاده نمائید.


پل های ارتباطی:
۰۲۵۳۲۹۱۷۹۴۸ – ۰۳۱۵۵۵۷۱۰۹۵     
masjedideas[at]gmail[dot]com     
کانال تلگرام

ارسال کردن

کاری از "اتاق ایده پردازی فام"

با شناسه کاربری خود وارد شوید

یا    

مشخصات خود را فراموش کرده اید؟

Create Account